Geschiedenis van onze parochie.

De parochie Onze Lieve Vrouw Hemelvaart is ontstaan in 1843 onder de bezielende leiding van Pastoor Petrus de Bont, maakte toen deel uit van het Bisdom ’s Hertogenbosch en telde 1400 zielen.

Tot 1843 waren er verschillende pogingen ondernomen om een zelfstandige parochie op te richten, hetgeen helaas niet lukte.De katholieken van Raamsdonksveer gingen daarom naar omliggende parochies te Raamsdonk of Geertruidenberg naar de kerk. Het is dus vanzelfsprekend dat 1843 voor de Veerse katholieken een bijzonder jaar was.

Al kreeg men toestemming van het Bisdom, men kreeg geen subsidie voor de bouw van een nieuwe kerk. De weduwe van de heer Simon van Son, Theodora Sprangers, bracht de oplossing. Voor de somma van, omgerekend € 1350,00, stond zij haar huis en bijbehorende schuur af. Het woonhuis kon dienst doen als pastorie en de schuur kon als kerk gebruikt worden, nadat deze was aangepast. De toenmalige kerk en pastorie stonden op het Smidsplein, daar waar nu het achterste deel van Party Centrum “de Witte Leeuw” is gevestigd.

Deze schuurkerk was echter van korte duur.
In 1862 begon men met de bouw van de Gotische kruiskerk, naar een ontwerp van architect Weber uit Roermond. 2 Jaar later werd er de eerste mis opgedragen. Pastoor Wijten, de opvolger van Pastoor de Bont, kocht voor eigen rekening een huis met grond waarop hij in 1865 een pastorie bouwde.

Al gauw was deze kerk weer te klein zodat vele parochianen o.a. in Geertruidenberg naar de kerk gingen. Omdat het bouwen van een nieuwe kerk te duur zou worden besloot men de kerk te verbouwen om het plaatsgebrek op te heffen. In 1893 was deze verbouwing gerealiseerd wat resulteerde in de prachtige kerk, zoals hiernaast afgebeeld is.

In mei 1940 beleefde de toenmalige pastoor Bekkers angstige uren toen de prachtige toren door Duitse militairen werd beschoten. Maar door zijn grote inzet en de vrijgevigheid van vele kon men de toren weer in zijn volle glorie herstellen.

Op dinsdag 31 oktober 1944 werd de toren door de Duitse bezetters opgeblazen en verwoest en een grote puinhoop was alles wat overbleef van het fraaie gebouw wat ruim een halve eeuw de aanblik van de westelijke Langstraat beheerste. Als een wonder bleef het met goud beklede Mariabeeld bespaard en stond nog fier boven op de puinhopen. Het werd bij de bouw van de huidige kerk geplaatst in het baldakijn boven het voorportaal aan het kerkplein.

Van de restanten van de kerk werd een noodkerk gebouwd. En aangezien het de wens was van de gehele parochie gemeenschap werd er hard gewerkt aan een nieuwe grote kerk als centrale plaats in de parochie. En in 1957 werd de huidige parochiekerk feestelijk in gebruik genomen.

In de Veerse parochiegemeenschap waren twee groepen belangrijk: de Zusters van Schijndel en de Fraters van Tilburg.
De Zusters verzorgden de lessen op de Theresiaschool, een meisjes MULO en het vroegere Theresiaziekenhuis, met eigen kapel, ook was de verzorging van bejaarden in hun handen. Met de terugloop van vrouwelijke kloosterlingen werd dit werk steeds meer overgenomen door leken. Het ziekenhuis was minder levensvatbaar en werd onderdeel van het Oosterhoutse ziekenhuis. En uiteindelijk vonden de zusters elders onderdak.

De Fraters van Tilburg hadden twee scholen onder hun hoede, de Theodorusschool en de Aloysius Mulo voor jongens. Ook hier was de terugloop van roepingen er de oorzaak van dat de taken van de fraters door leken werden overgenomen. In 1956 namen de laatste fraters afscheid van Raamsdonksveer.

In de loop der jaren was de parochie uitgegroeid tot één der grootste parochies van het Bisdom Breda, waarvan Raamsdonksveer vanaf 1956 deel  uitmaakte
.
Bij Gelegenheid van het zilveren pastoraat van pastoor Bekkers op 1 oktober 1961 hebben de parochianen als feestgeschenk de derde luidklok aangeboden (Twee luidklokken die de kerkdiensten van de parochie aankondigden werden door de firma Eysbouts te Asten voor de in gebruikneming van de kerk geleverd en in de klokkenstoel geplaatst) en aangezien er nog een vierde luidklok in de klokkenstoel geplaatst kan worden, gaan er steeds meer stemmen op om dit te zijner tijd bij een gepaste gelegenheid te realiseren. Volledigheidshalve dient nog te worden vermeld dat de luidklokken ook een functie vervullen in het carillon. Dit carillon werd grotendeels uit het zogenaamde Klokkenfonds bekostigd. Hiervoor werden gelden bij elkaar “gesprokkeld” door o.a. iedere jarige parochiaan een felicitatie te sturen met het verzoek zijn leeftijd in centen te schenken. Dat meerdere parochianen hierin grotere bedragen schonken, behoeft geen betoog. De eerste serie klokken hiervoor werd eveneens op
1 oktober 1961 aan pastoor Bekkers aangeboden door de voorzitter van het huldigingscomité, burgemeester J. Prinssen.

Na pastoor Bekkers stonden achtereenvolgens pastoor Douenburg en Pastoor Van Gool aan het hoofd van onze parochie, hieronder afgebeeld. En hun namen liggen bij velen van ons nog vers in het geheugen.
Foto van de door de gemeente in bruikleen geschonken glas-in-lood ramen uit het voormalige St. Theresia-ziekenhuis aan de Grote Kerkstraat 17 te Raamsdonksveer.
Op zondag 12 december 1993 na de kerkdienst van 10.30 uur heeft wethouder J. van strien de ramen officieel via pastoor W. van Gool aan de parochie-gemeenschap van Raamsdonksveer overgedragen.
De drie ramen stellen de volgende heiligen voor:
Carolus Borromeus, Vincentius A Paulo en Theodorus.
U vindt deze ramen in de doopkapel
Aan de St. jozeflaan werd een nieuwe pastorie gebouwd ter vervanging van de pastorie aan de Grote Kerkstraat. De huidige pastorie is nu vooral in gebruik als werkruimte voor het pastores team en het parochiebestuur.
Vanaf 1970 werden er steeds meer pastoraal werker(sters) benoemd door de bisschop van Breda zo ook in Raamsdonksveer. Op 1 februari 1979 werd de heer A.S.C. van der Werf uit Oosterhout als pastoraal werker in de parochie aangesteld en op 13 augustus 1988 door Bisschop Ernst tot diaken gewijd.
Onder invloed van het tweede Vaticaanse Concilie waardoor de gezamenlijke verantwoordelijkheid gestalte kreeg, ontstonden er steeds meer werkgroepen die gedragen worden door vrijwilligers.
Pastor Giny van der Korput was in de periode van mei 2004 tot en met april 2010. Pastoor Ronald van Bronswijk nam daarna het stokje van haar over tot 1 januari 2012.

Met de intrede van pastoraal werkers gingen ook in toenemende mate vrijwilligers taken verrichten in de parochie. Gelukkig tonen veel parochianen zich bereid om met anderen de gemeenschap draaiende te houden. Om een goede huisvesting te hebben voor alle werkgroepen werd aan de St. Jozeflaan een parochiecentrum gerealiseerd.
Naast het aanbrengen van een carillon en de vernieuwing vindt er constant onderhoud aan het kerkgebouw plaats. Sinds een aantal jaren wordt de buitenkant van onze kerktoren verhuurd aan telecommunicatiebedrijven die in stijl hun zendmasten ten behoeve van mobiele communicatie ophangen. Deze huurpenningen vormen een aanvulling op de inkomsten van de parochie.
Enige tijd geleden is er halverwege het middenschip een gordijn geplaatst, dit om de kerk visueel te verkleinen en daarmee het saamhorigheidsgevoel onder de aanwezigen te vergroten.

Door een zware storm in januari 1990 werd de torenhaan (kruis + weerhaan) zwaar beschadigd en onder grote belangstelling in juni 1990 weer geplaatst.
Ook op de begraafplaats vond de nodige uitbreiding plaats, op 25 oktober 1988 heeft de parochie grond aan kunnen kopen van het toenmalige
streekziekenhuis Dongemond/St. Theresia de laatste aanpassingen waren het plaatsen van een urnenmuur en het plaatsen van een herdenkingsmonument voor kinderen.

Een van de laatste grote ontwikkelingen was de oprichting van de Inter Parochiële Vereniging, afgekort het I.P.V, regio Dongemond. Waarin onze parochie een samenwerkingsverband heeft met de parochies van Raamsdonk, Geertruidenberg Hank, Dussen en Woudrichem/Sleeuwijk. Het I.P.V. heeft de afgelopen jaren veel energie gestoken in het samenbrengen van deze parochies tot een grote parochie.

Sinds 1 januari 2012 is de St. Elisabethparochie een feit. Al de genoemde parochies zijn hierin samengegaan en worden sinds die datum als parochiekernen aangeduidt.